به گزارش روابط‌عمومی پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان, دکتر علی سالارپوری، عضو هیئت‌علمی پژوهشکده و پژوهشگر حوزه آبزیان، هم‌زمان با ۲۴ نوامبر؛ روز جهانی ساردین‌ماهیان در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر به تشریح وضعیت صید، نقش اکولوژیک و ضرورت توسعه صنایع فرآوری این ماهیان پرداخت.
سالارپوری با اشاره به اینکه ماهیان سطح‌زی ریز در آب‌های خلیج فارس و دریای عمان شامل خانواده‌های ساردین‌ماهیان و موتوماهیان هستند، گفت: «ساردین سند و موتو معمولی بیشترین سهم را در ترکیب صید این ماهیان دارند و به دلیل اندازه کوچک به‌راحتی قابل تشخیص‌اند.»
وی با بیان اینکه این ماهیان به‌صورت گله‌های بزرگ در لایه‌های سطحی زندگی می‌کنند و دارای مهاجرت‌های فصلی هستند، افزود: «این رفتار تحت‌تأثیر عواملی نظیر تغییرات دما، شوری و جریان‌های آبی رخ می‌دهد. هرگونه تغییر در جمعیت این ماهیان می‌تواند پیامدهای جدی برای کل اکوسیستم دریایی داشته باشد.»
سالارپوری نقش تغذیه‌ای این گونه‌ها را حیاتی دانست و گفت: «این ماهیان با مصرف پلانکتون‌ها در کنترل جمعیت آنها نقش دارند و خود منبع اصلی تغذیه بسیاری از گونه‌های ارزشمند مانند شیرماهی، هوور و یال‌اسبی هستند.»
عضو هیئت‌علمی پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان اعلام کرد: «در سال ۱۴۰۳ میزان صید ماهیان سطح‌زی ریز در آب‌های جنوب کشور حدود ۱۳۰ هزار تن بوده که ۱۲۰ هزار تن آن معادل ۹۲ درصد در استان هرمزگان، به‌ویژه آب‌های جنوب قشم، صید شده است.»
وی افزود: «در سال ۱۴۰۲ نیز صنعت صید این ماهیان موفق به تولید ۲۱ هزار تن آرد ماهی به ارزش ۲۶ میلیون دلار و صادرات ۲۰ هزار تن ماهی خشک‌شده به ارزش ۲۴ میلیون دلار شد.»
او تأکید کرد بر اساس برآوردهای علمی، حداکثر محصول پایدار سالانه این ذخایر شامل ۳۱.۳ هزار تن برای ساردین سند و ۷۹.۹ هزار تن برای موتو معمولی است. به گفته سالارپوری، افزایش صید غیرمجاز در سال‌های اخیر فشار مضاعفی بر این منابع وارد کرده و می‌تواند تبعات زیست‌محیطی قابل‌توجهی داشته باشد.
سالارپوری با انتقاد از خام‌فروشی ساردین‌ماهیان گفت: «بخش زیادی از این ماهیان بدون سردسازی مناسب و به‌صورت تازه به کارخانه‌های آرد ماهی منتقل می‌شوند که موجب کاهش کیفیت محصول نهایی می‌شود.»
وی تأکید کرد: «در حال حاضر فرآوری این ماهیان عمدتاً بر تولید آرد ماهی متمرکز است که ارزش‌افزوده پایینی دارد. توسعه صنایع فرآوری تکمیلی، ایجاد واحدهای عمل‌آوری مدرن و استفاده از روش‌های نوین نگهداری می‌تواند ارزش اقتصادی این ذخایر را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد و از هدررفت منابع جلوگیری کند.»