آغاز عملیات اجرایی قرارداد پژوهشی با صندوق حمایت از پژوهشگران با عنوان "اثر تغییرات اقلیم بر روند جایگزینی بار باکتریایی صدف پرورشی و مخاطرات آن" نرمتنان به ویژه صدف های دوکفه ای، بسیار به تغییرات دمایی حساس بوده و با افزایش دما بسیاری از شاخص های فیزیولوژیکی آن ها تحت تأثیر قرار می گیرد. در سال های اخیر، افزایش دما موجب افزایش شیوع بیماری و مرگ و میر در نرمتنان شده است. 1399/5/1 (654) (0) آغاز عملیات اجرایی قرارداد پژوهشی با صندوق حمایت از پژوهشگران با عنوان "اثر تغییرات اقلیم بر روند جایگزینی بار باکتریایی صدف پرورشی و مخاطرات آن" نرمتنان به ویژه صدف های دوکفه ای، بسیار به تغییرات دمایی حساس بوده و با افزایش دما بسیاری از شاخص های فیزیولوژیکی آن ها همچون متابولیسم، پارامترهای ایمنی، سیستم تولید مثلی و حساسیت به بسیاری از بیماری ها تحت تأثیر قرار می گیرد. صدف ها به علت فیلترکنندگی با حجم انبوهی از عوامل میکروبی بیماری زا مواجه هستند که تغییر در سیستم ایمنی آن ها سبب بروز آلودگی و شیوع مرگ و میر می شود. در سال های اخیر، افزایش دما موجب افزایش شیوع بیماری و مرگ و میر در نرمتنان شده است. ویبریوها فراوانی بالایی در محیطهای آبزی همچون مصبها، آبهای ساحلی، رسوبات و محیطهای آبی دارند. از لحاظ اکولولوژیکی، ویبریوها نقش مهمی در تجزیه مواد آلی و پیوند میان انتقال کربن آلی حل شده به سطوح بالاتر تروفیک در زنجیره غذایی دریایی ایفا میکند. این باکتریها در تراکمهای بالا در موجودات آبزی دریایی همچون ماهیها، نرمتنان، علفهای دریایی و اسفنجها، میگوها و زئوپلاکنتونها حضور دارند و تعداد آن ها تحت تأثیر دما و شوری تغییر پیدا می کند. در حال حاضر، از خانواده ویبریو بیش از 34 گونه شناسایی شده است که کمتر از 16 گونه آن عامل بیماریزا در انسان و بیماریهای وابسته به غذا هستند. صدف مروارید ساز مُحار ( Pinctada radiata ) یا Gulf pearl oyster همواره گونه غالب صدفهای مروارید ساز اقتصادی در خلیجفارس به شمار می رفته است. سواحل و آبهای کمعمق (6 الی 16 متری) مناطق غربی استان هرمزگان، همچون لاوان، هندورابی، کیش، مقام، نخیلو و چیرویه از زیستگاههای طبیعی این گونه به شمار میروند. این گونه قادر به زیست در دمای بین 13-30 درجه سانتی گراد می باشد. به دلیل برداشت بیرویه و بیش از حد معمول در فصل تولیدمثل، ذخایر صدف محار در اکثر زیستگاهها تحتفشار بوده و در حال حاضر صید آن متوقف می باشد و همچنین به دلیل مدفون شدن زیستگاهها در گل و لای ناشی از جریانات دریایی و آلودگیهای نفتی، تعدادی از زیستگاههای طبیعی این گونه در سواحل شمالی استان هرمزگان به طور کامل از بین رفته است. در این راستا به منظور برآورد میزان کلونیهای باکتریایی ویبریو (ویبریو پاراهمولیتیکوس) در گوشت صدف پرورشی به عنوان دو گونه شاخص باکتریایی و مقایسه آن با استانداردهای جهانی و سنجش اثر افزایش دما بر تغییرات تعداد کلونی های ویبریو پاراهمولیتیکوس، قرارداد پژوهشی فی مابین پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان (با مسئولیت اجرایی دکتر سجاد پورمظفر) و صندوق حمایت از پژوهشگران منعقد و عملیات اجرایی آن آغاز گردید.